Twitter
Facebook
Ontroerende vertelmonoloog door Kurt Defrancq over liefde & afscheid, naar het bejubelde boek van Diane Broeckhoven
Regie: Jan Verbist
Op een ochtend stelt de bejaarde Alice vast dat haar man dood op de bank zit. Omdat ze het besef langzaam wil laten doordringen en het vertrouwde leven zo lang mogelijk wil aanhouden, belt ze de hulpdiensten nog niet. Ze denkt terug aan hun intens vervlochten leven, maar ook aan hoe zij – zonder dat hij ervan wist – ooit een gewiekste confrontatie met een rivale aanging om haar huwelijk te redden.
Wanneer een buurvrouw aan Alice vraagt op haar autistische zoon te passen, dreigt haar stil arrangement in het honderd te lopen. Maar de gesloten jongen neemt haar onrust weg met zijn naïeve, heldere kijk: “Meneer Jules is weg. Dit is de buitenkant van Meneer Jules.” Zachtjes en vertroostend schuift hij ook in de plaats van meneer Jules.
Rasacteur Kurt Defrancq vertelt in dit haast onbeweeglijk tafereel, in een tekst die zindert van intimisme, deze ontroerende mix van gemis, aanhankelijkheid en heimwee waarmee personage Alice plots af te rekenen krijgt.
Een pakkend verhaal over afscheid nemen & liefde…
“Ontroerend, mooi en zeer levensecht” (Het Laatste Nieuws)
“Een ontroerende novelle” (NRC Handelsblad)
“Van deze tekst gaat verstilling uit. Diane Broeckhoven maakt met woorden heel veel stil…
Om kippenvel van te krijgen” (De Morgen)
“Op aangrijpende wijze wordt het verdriet en leegte na het plotselinge verlies van een wel erg vertrouwde partner geschetst” (Weekend Knack)
“Een juweeltje…’ (Gazet van Antwerpen)
“Puur, ontroerend, en heel vertederend” (Libelle)
“Een kleinood in al zijn eenvoud, tristesse en melancholie” (Ché)